Just few thoughts..

.....Ο κλόουν πάντα σε όποια φιγούρα και αν τον κοιτάξεις πάντα γελάει, αλλά γελάει θλιμμένα. Πως γίνεται να έχει ως αντικείμενο του την διασκέδαση του άλλου , να γελάει ,να παίζει, να αντιπροσωπεύει τη χαρά  αλλά παρόλα αυτά να λυπάται; έχει ψεύτικη χαρά; όχι... έχει θλίψη, και η θλίψη του προέρχεται από τον ρόλο του, γιατί ο κλόουν βρίσκεται εδώ για να σε κάνει χαρούμενο. Όχι επειδή εκείνος το θέλει, αλλά επειδή έτσι πρέπει. Αυτή είναι η δουλειά του. Πόσες φορές έγινες κλόουν για τους άλλους; Πόσες φορές φόρεσες το προσωπείο που θέλανε η άλλοι να δούνε; Πόσες φορές ήθελες να βρίσεις αλλά χαμογέλαγες ευγενικά; Πόσες φορές προσποιήθηκες ενόψει της ευγένειας; Πόσες φορές έγινες κλόουν για τους άλλους; Και κάθε φορά που χαμογελάς ψεύτικα , ένα αληθινό κομμάτι μέσα σου πεθαίνει, γι αυτό και η ψυχή σου λυπάται. Κάθε φορά που δεν ακούς τον εαυτό σου , εκείνος 'μαζεύεται' και κλείνει τ αυτιά του στις εικόνες σου. Κάθε φορά που φιμώνεις εσένα εσύ απομακρύνεσαι από σένα...

....Και αν σταματήσει η υπομονή του υπομονετικού ανθρώπου; ...και αν ανοίξεις τα μάτια σου που με τόση δύναμη κρατάς κλειστά για να μη δεις την αλήθεια;  Τότε ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και για σένα, απλά χαλάρωσε και δες τις ιστορίες που τοσο καιρό τους κάλυπτε το πέπλο της υπομονής να παίζουν σαν ταινίες μπροστά στα μάτια σου και απόλαυσε το. Ξέρεις γιατι; Γιατί απελευθερώθηκες ,με μία δόση πικρίας βέβαια για οτι σε ταλαιπωρούσε τόσο καιρό ,για οτι δεν ήθελες να δεις...που οι άλλοι γινόντουσαν εσύ και εσυ χανόσουν...

..Σ' όποιον αρέσουμε.... Έχεις κάτσει ν'αναλογιστείς ποτέ τι σε στρεσάρει περισσότερο; Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων 'αγχώνονται' για να αρέσουν.. όχι σε κάποιον συγκεκριμένο, σε όλους. Μα πώς γίνεται να αρέσεις σε όλους; Πώς γίνεται να σε συμπαθούν όλοι; Ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του υπόσταση, η κάθε φιγούρα έχει τα δικά της ερεθίσματα. Η κάθε ψυχή μαγνητίζει της ίδιας ομάδας ψυχές. Αν λοιπόν θέλεις να είσαι ξεχωριστός, αν θέλεις να μην ανήκεις στη μάζα και να αναπτύσσεται κάθε μέρα το πνεύμα σου ενα πράγμα μην κάνεις. Μην προσπαθείς να αρέσεις γενικά. Ζήσε με την ηρεμία του εαυτού σου, αγάπησε κάθε κομμάτι σου, δεν είσαι εμπόρευμα που πρέπει να αρέσεις για να σ' αγοράσουν...δες το αλλιώς... Σ' όποιον αρέσεις!!! Η μοναδικότητα του καθενός κουμπώνει με τη μοναδικότητα κάποιου άλλου. Συμπάθησε εσύ τον εαυτό σου, βρες μέσα σου και έξω σου τα ωραία σου κομμάτια και αυτό είναι αρκετό. Και ξέρεις γιατί είναι αρκετό; Γιατί η πραγματική ομορφιά πηγάζ...

Να αγαπάς...να έχεις...η να είσαι ; ΕΙΜΑΙ. Είμαι εγώ. Είμαι εδώ. Υπάρχω για μένα. Αναπνέω, σκέφτομαι, ελπίζω για μένα. Μάζεψε τα κομμάτια σου, συντονίσου στις δικές σου δονήσεις, ενεργοποιήσου στις δικές σου σκέψεις. Μην απορείς αν περνάς απαρατήρητος, μη σου φαίνεται περίεργο αν δεν σε εκτιμάνε όπως ήθελες, μη ζηλεύεις τα άτομα που εκπέμπουν φώς που ζούνε παρέα με την ενέργεια τους. θέλει μαγκιά!!! θέλει μαγκιά πολύ να μην ξεχάσεις ποιός είσαι, θέλει μαγκιά πολύ να υψώσεις ανάστημα. Θέλει μαγκιά η ζωή για να ζήσεις όπως θέλεις. Ζήσε, σκέψου, δράσε όπως θα ήθελες.. άραγε ξέρεις ακόμα τι θέλεις; Ξέρεις ακόμα τι ζητάς; η έχεις διασκορπίσει τις επιθυμίες σου και τα όνειρα σου στο κενό; Σ' ένα κενό που περιβάλλεται από τους άλλους , εκείνους τους άλλους που σε χειρίζονται με ψευτιες, εκείνους τους άλλους που σου λενε πως να ζήσεις εκείνους τους άλλους που προβάλλουν τα θέλω τους πάνω σου... Μ εκείνους τους άλλους λοιπόν κατάντησες ετσι. Και λεω κατάντησες γιατί οτι αφήν...

...και αν δεν προλάβω ν'αγαπηθώ; αν δεν είμαι ποτέ έτοιμος ν'αγαπήσω; Ο χρόνος κυλάει... μόνος του... ανενόχλητος από αέρινα συναισθήματα, όμως η ψυχή μου τα ζητάει, είναι μόνη , κραυγάζει για αγάπη. ...Και αυτή στέκεται... μπροστά σου είναι.. μέσα σου είναι, όταν αγαπήσεις Εσένα θα αγαπηθείς . Έτσι μαγικά. Χωρίς κόπο , χωρίς μόχθο,η αγάπη δεν είναι ανάγκη, η αγάπη δεν είναι κατάσταση , η αγάπη είναι ψυχική ενέργεια που διέρχεται αυτόματα ανάμεσα σε δύο ψυχές. Δύο ψυχές που είναι έτοιμες η μια για την άλλη. Δύο ψυχές που είχαν τη μαγκιά να πούνε όχι στο ψεύτικο και να αναζητήσουν το αληθινό. Ψεύτικη αγάπη δεν υπάρχει, αποδεκτή αγάπη δεν υπάρχει, σωτήρια αγάπη επίσης δεν υπάρχει. Η αγάπη θα σταθεί μόνη της χωρίς προσδιορισμό.. ...και όταν βγεί αυτούσια απο μέσα σου αυτή η αγάπη τότε συγχαρητήρια γιατί έμαθες να αγαπάς τον εαυτό σου!!

Περίμενε...... Όλα στην αναμονή... όλα στολίζονται με ένα μεγαλοπρεπή 'ΘΑ'. Θα αλλάξω, θα αδυνατίσω, θα βρω σύντροφο, θα βρω άλλη δουλειά, θα πηγαίνω για τρέξιμο, θα τρώω καλύτερα, θα θα θα θα θα.... ατελείωτος κατάλογος ... Έχουμε αναλογιστεί πόση χωρητικότητα έχει μέσα στον εαυτό μας αυτό το 'ΘΑ' ;; Πόσο πολύτιμο χώρο καταλαμβάνουμε στο μυαλό μας με υποσχέσεις στον ίδιο μας τον εαυτό; Η διαδικασία του 'ΘΑ' είναι ενας ωραιότατος κύκλος στολισμένος με έντονα στοιχεία αναβολής , τύψεων και αποπροσανατολισμού. Γιατί όλα στο μέλλον; Αφού εγώ ζω στο σήμερα στο τώρα, εδώ είμαι υπάρχω! Χωρίς όλα αυτά τα ανούσια θα. Οι ταμπέλες του 'ευ ζην' χρησιμοποιούνται με άσχημο τρόπο από την εποχή μας, αν η ψυχή μου αν το μυαλό μου δεν είναι ήσυχο και ικανοποιημένο με το παρόν μου τότε κανένα θα δεν θα με σώσει. Αν δεν αγαπήσω την ζωή μου όπως είναι αυτή τη δεδομένη στιγμή που γράφω αυτές τις σκέψεις κανένα θα δεν θα γίνει πραγματικότητα. Η ουσία είναι το τώρ...

Δούναι...και... Λαβείν   Αυτό είμαστε σήμερα. Τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο. Όποια μορφή σχέσης και αν εξετάσεις η βάση της είναι αυτή.    Όλα έχουν γίνει ένα άσχημο εμπόριο. Ο ίδιος μας ο εαυτός έγινε αντικείμενο, αντικείμενο που θα κοστολογηθεί από το τι θα πάρουμε αν χαρίσουμε ένα κομμάτι του... αλλά ποιός χαρίζει στις μέρες μας..η σωστή έκφραση είναι αν θα πουλήσουμε ....   Πώς γίναμε έτσι οι άνθρωποι; Που πήγε η αυθεντικότητα; Που χάθηκαν οι προσωπικότητες μας; Που χάθηκαν τα συναισθήματα μας; Δεν τολμάμε πια ,δεν πιστεύουμε στους άλλους, δεν πιστεύουμε σ' εμάς τους ίδιους... χαθήκαμε μέσα σ'εναν κόσμο ψεύτικης επικοινωνίας χωρίς επικοινωνία! Χαθήκαμε στις ιντερνετικές αλληλεπιδράσεις και δώσαμε τους εαυτούς μας για κάτι κάλπικο. Χάνονται οι σχέσεις παιδιά, χάνονται οι φιλίες , χάνονται οι έρωτες! Πιόνια ενός ωραίου εικονικού κόσμου. Και η ψυχή πονάει,η καρδιά πετρώνει,το μυαλό λυγίζει.. Γιατί δεν φτιάχτηκε γι'αυτό ο άνθρωπος, όλο μας το είναι '...

...όταν δεν σε βολεύουν οι συνθήκες της ζωής σου , όταν βλέπεις  ότι τίποτα δεν σου ταιριάζει, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι η ροή της ζωής σου δεν είναι αυτή που ήθελες... ένα πράγμα σου μένει!  Να φτιάξεις τις δικές σου! το νόημα; .... η ευτυχία και η διάδοσή της.....

Πως φτάσαμε να μην αντέχουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας; .. Γίνεται να μην σε αντέχεις; Γίνεται να μην μπορείς το ίδιο σου το μυαλό; .... Γίνεται να ζεις με τον πανικό των σκέψεων σου;των θέλω σου;των επιθυμιών σου; Ξεχάσαμε να ζούμε για εμάς... ξεχάσαμε να αγαπάμε την ψυχή μας, ξεχάσαμε να ακούμε την ψυχή μας. Γίναμε στρατιωτάκια , στρατιωτάκια επιθυμιών των άλλων..της κοινωνίας,των φίλων,της οικογένειας.. είναι μεγάλος ο κατάλογος...  Μια πρακτική που μόνο θλίψη και άγχος προσφέρει, γιατί δεν γεννήθηκες για να εξυπηρετείς σκοπούς και επιθυμίες ξένες..Τις δικες σου; ποιός θα τις ακολουθήσει;Η δεν σε νοιάζει για τη ζωή σου; Μάθε να αγαπάς εσένα όπως εισαι , ζήσε για σένα ,βρες το νόημα σ'εσένα!  .. μέσα στους άλλους που ξεχασα εμενα. Έχασα και ξέχασα το πως είναι να είμαι ο εαυτός μου και φυσικά ο εαυτός μου δεν με αντέχει γιατι δεν 'σηκώνει' εμένα, αλλά όλους τους άλλους ..