Πως φτάσαμε να μην αντέχουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας;
.. Γίνεται να μην σε αντέχεις; Γίνεται να μην μπορείς το ίδιο σου το μυαλό;
.... Γίνεται να ζεις με τον πανικό των σκέψεων σου;των θέλω σου;των επιθυμιών σου;
Ξεχάσαμε να ζούμε για εμάς... ξεχάσαμε να αγαπάμε την ψυχή μας, ξεχάσαμε να ακούμε την ψυχή μας. Γίναμε στρατιωτάκια , στρατιωτάκια επιθυμιών των άλλων..της κοινωνίας,των φίλων,της οικογένειας.. είναι μεγάλος ο κατάλογος...

 Μια πρακτική που μόνο θλίψη και άγχος προσφέρει, γιατί δεν γεννήθηκες για να εξυπηρετείς σκοπούς και επιθυμίες ξένες..Τις δικες σου; ποιός θα τις ακολουθήσει;Η δεν σε νοιάζει για τη ζωή σου; Μάθε να αγαπάς εσένα όπως εισαι , ζήσε για σένα ,βρες το νόημα σ'εσένα!

 .. μέσα στους άλλους που ξεχασα εμενα. Έχασα και ξέχασα το πως είναι να είμαι ο εαυτός μου και φυσικά ο εαυτός μου δεν με αντέχει γιατι δεν 'σηκώνει' εμένα, αλλά όλους τους άλλους ..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο