Just few thoughts..

...και αν δεν προλάβω ν'αγαπηθώ; αν δεν είμαι ποτέ έτοιμος ν'αγαπήσω; Ο χρόνος κυλάει... μόνος του... ανενόχλητος από αέρινα συναισθήματα, όμως η ψυχή μου τα ζητάει, είναι μόνη , κραυγάζει για αγάπη. ...Και αυτή στέκεται... μπροστά σου είναι.. μέσα σου είναι, όταν αγαπήσεις Εσένα θα αγαπηθείς . Έτσι μαγικά. Χωρίς κόπο , χωρίς μόχθο,η αγάπη δεν είναι ανάγκη, η αγάπη δεν είναι κατάσταση , η αγάπη είναι ψυχική ενέργεια που διέρχεται αυτόματα ανάμεσα σε δύο ψυχές. Δύο ψυχές που είναι έτοιμες η μια για την άλλη. Δύο ψυχές που είχαν τη μαγκιά να πούνε όχι στο ψεύτικο και να αναζητήσουν το αληθινό. Ψεύτικη αγάπη δεν υπάρχει, αποδεκτή αγάπη δεν υπάρχει, σωτήρια αγάπη επίσης δεν υπάρχει. Η αγάπη θα σταθεί μόνη της χωρίς προσδιορισμό.. ...και όταν βγεί αυτούσια απο μέσα σου αυτή η αγάπη τότε συγχαρητήρια γιατί έμαθες να αγαπάς τον εαυτό σου!!

Περίμενε...... Όλα στην αναμονή... όλα στολίζονται με ένα μεγαλοπρεπή 'ΘΑ'. Θα αλλάξω, θα αδυνατίσω, θα βρω σύντροφο, θα βρω άλλη δουλειά, θα πηγαίνω για τρέξιμο, θα τρώω καλύτερα, θα θα θα θα θα.... ατελείωτος κατάλογος ... Έχουμε αναλογιστεί πόση χωρητικότητα έχει μέσα στον εαυτό μας αυτό το 'ΘΑ' ;; Πόσο πολύτιμο χώρο καταλαμβάνουμε στο μυαλό μας με υποσχέσεις στον ίδιο μας τον εαυτό; Η διαδικασία του 'ΘΑ' είναι ενας ωραιότατος κύκλος στολισμένος με έντονα στοιχεία αναβολής , τύψεων και αποπροσανατολισμού. Γιατί όλα στο μέλλον; Αφού εγώ ζω στο σήμερα στο τώρα, εδώ είμαι υπάρχω! Χωρίς όλα αυτά τα ανούσια θα. Οι ταμπέλες του 'ευ ζην' χρησιμοποιούνται με άσχημο τρόπο από την εποχή μας, αν η ψυχή μου αν το μυαλό μου δεν είναι ήσυχο και ικανοποιημένο με το παρόν μου τότε κανένα θα δεν θα με σώσει. Αν δεν αγαπήσω την ζωή μου όπως είναι αυτή τη δεδομένη στιγμή που γράφω αυτές τις σκέψεις κανένα θα δεν θα γίνει πραγματικότητα. Η ουσία είναι το τώρ...

Δούναι...και... Λαβείν   Αυτό είμαστε σήμερα. Τίποτα παραπάνω τίποτα λιγότερο. Όποια μορφή σχέσης και αν εξετάσεις η βάση της είναι αυτή.    Όλα έχουν γίνει ένα άσχημο εμπόριο. Ο ίδιος μας ο εαυτός έγινε αντικείμενο, αντικείμενο που θα κοστολογηθεί από το τι θα πάρουμε αν χαρίσουμε ένα κομμάτι του... αλλά ποιός χαρίζει στις μέρες μας..η σωστή έκφραση είναι αν θα πουλήσουμε ....   Πώς γίναμε έτσι οι άνθρωποι; Που πήγε η αυθεντικότητα; Που χάθηκαν οι προσωπικότητες μας; Που χάθηκαν τα συναισθήματα μας; Δεν τολμάμε πια ,δεν πιστεύουμε στους άλλους, δεν πιστεύουμε σ' εμάς τους ίδιους... χαθήκαμε μέσα σ'εναν κόσμο ψεύτικης επικοινωνίας χωρίς επικοινωνία! Χαθήκαμε στις ιντερνετικές αλληλεπιδράσεις και δώσαμε τους εαυτούς μας για κάτι κάλπικο. Χάνονται οι σχέσεις παιδιά, χάνονται οι φιλίες , χάνονται οι έρωτες! Πιόνια ενός ωραίου εικονικού κόσμου. Και η ψυχή πονάει,η καρδιά πετρώνει,το μυαλό λυγίζει.. Γιατί δεν φτιάχτηκε γι'αυτό ο άνθρωπος, όλο μας το είναι '...

...όταν δεν σε βολεύουν οι συνθήκες της ζωής σου , όταν βλέπεις  ότι τίποτα δεν σου ταιριάζει, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι η ροή της ζωής σου δεν είναι αυτή που ήθελες... ένα πράγμα σου μένει!  Να φτιάξεις τις δικές σου! το νόημα; .... η ευτυχία και η διάδοσή της.....

Πως φτάσαμε να μην αντέχουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας; .. Γίνεται να μην σε αντέχεις; Γίνεται να μην μπορείς το ίδιο σου το μυαλό; .... Γίνεται να ζεις με τον πανικό των σκέψεων σου;των θέλω σου;των επιθυμιών σου; Ξεχάσαμε να ζούμε για εμάς... ξεχάσαμε να αγαπάμε την ψυχή μας, ξεχάσαμε να ακούμε την ψυχή μας. Γίναμε στρατιωτάκια , στρατιωτάκια επιθυμιών των άλλων..της κοινωνίας,των φίλων,της οικογένειας.. είναι μεγάλος ο κατάλογος...  Μια πρακτική που μόνο θλίψη και άγχος προσφέρει, γιατί δεν γεννήθηκες για να εξυπηρετείς σκοπούς και επιθυμίες ξένες..Τις δικες σου; ποιός θα τις ακολουθήσει;Η δεν σε νοιάζει για τη ζωή σου; Μάθε να αγαπάς εσένα όπως εισαι , ζήσε για σένα ,βρες το νόημα σ'εσένα!  .. μέσα στους άλλους που ξεχασα εμενα. Έχασα και ξέχασα το πως είναι να είμαι ο εαυτός μου και φυσικά ο εαυτός μου δεν με αντέχει γιατι δεν 'σηκώνει' εμένα, αλλά όλους τους άλλους ..